Μετά από 10 χρόνια, φέτος η Ελληνική Στατιστική Αρχή θα πραγματοποιήσει την απογραφή πληθυσμού από την οποία εξαρτώνται πολλά σε ότι αφορά στον αριθμό των Βουλευτών, τις οικονομικές ενισχύσεις κλπ, αλλά κυρίως δείχνει και την τάση ενός τόπου σε ότι αφορά την δυναμική ανάπτυξή του.

Σε ότι αφορά στην επαρχία Σελίνου, ή στον Δήμο Καντάνου – Σελίνου, από την απογραφή θα φανεί το αν θα συνεχιστεί η μείωση του μόνιμου πληθυσμού, ειδικά σε ότι αφορά στις σημερινές Δημοτικές Ενότητες Ανατολικού Σελίνου και Καντάνου τις οποίες και – όπως φαίνεται την τελευταία 20ετία – εγκαταλείπουν οι κάτοικοί τους.

Στην απογραφή του 1991 το Σέλινο είχε μόνιμο πληθυσμό 6.042 κατοίκους, οι οποίοι αυξήθηκαν το 2001 σε 6.302 μόνιμους κατοίκους, αλλά για να μειωθούν σε 5.431 στην απογραφή του 2011.

Σε ποσοστά αυτό σημαίνει ότι το Σέλινο σε μια δεκαετία έχασε σχεδόν το 14% του πληθυσμού του!

Σε επίπεδο Δήμου, εμφανίζεται μια συγκέντρωση πληθυσμού στην Δ.Ε. Πελεκάνου η οποία το 1991 είχε μόνιμο πληθυσμό 2.932 κατοίκους, που αυξήθηκε σε 3.753 το 2001 για να μειωθεί το 2011 σε 3.292 κατοίκους.

Αντίθετα οι άλλες δύο Δ.Ε. φυλλορροούν συνεχώς. Στο Ανατ. Σέλινο οι 1.441 κάτοικοι του 1991 μειώθηκαν σε 1.205 το 2001 και σε 1.021 το 2011.

Στην Κάντανο, οι 1.669 κάτοικοι του 1991, μειώθηκαν σε 1.344 το 2001 και σε 1.118 μόνιμοι κάτοικοι το 2011.

Και επειδή το θέμα των αποστάσεων έχει ξεπεραστεί λόγω των δρόμων (που σίγουρα χρειάζονται βελτίωση) αλλά και των οχημάτων, το ερώτημα στο γιατί φεύγουν οι κάτοικοι απο την επαρχία η απάντηση – πέραν των δυσκολιών με την εκπαίδευση, τις ιατρικές και άλλες υπηρεσίες – μπορεί να δοθεί μόνο εάν δούμε τι δυνατότητες εργασίας – απασχόλησης υπάρχουν.

Ποιες είναι οι επενδύσεις που έχουν γίνει στην περιοχή έτσι ώστε να μπορούν οι νέοι, ακόμη και εκείνοι που έχουν σπουδάσει να βρουν εργασία;

Και δεν μιλάμε μόνο για τον τουρισμό, ο οποίος άλλωστε από την πανδημία του κορωνοϊού, αποδείχθηκε πως είναι “γίγαντας με γυάλινα πόδια”.

Μιλάμε για παραγωγικές επενδύσεις, είτε στον αγροτικό τομέα, είτε αλλού, από τις οποίες θα εξασφαλιστεί βιώσιμη ανάπτυξη και μόνιμες θέσεις εργασίας, έτσι ώστε τα Σελινιωτόπουλα να μην είναι αναγκασμένα να εγκαταλείπουν τον πανέμορφο τόπου τους για να πάνε στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Ιδού πεδίο δόξης λαμπρό για όλους όσοι λένε πως αγαπούν το Σέλινο. Θα είμαστε απλοί θεατές κάθε δέκα χρόνια στην μείωση του πληθυσμού ή θα κάνουμε κάτι για να αντιστρέψουμε την κατάσταση;

* το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Σελινιώτικα Νέα”

Διαβάστε επίσης »