Δρ. Χριστίνα Αντωνοπούλου

Δρ. Χριστίνα Αντωνοπούλου: Βιασμός, η ταπείνωση του θύματος

0 Σχόλια

Στο πρωτοποριακό της βιβλίο «Ενάντια στη θέληση μας» η Brownmiller (1975) γράφει: «Είναι αποδεδειγμένο ότι ο κοινωνικός ορισμός του βιασμού δεν συμβιβάζεται με τον νομικό ορισμό, ενώ παράλληλα περιλαμβάνει και μια ομάδα χαρακτηριστικών που αντανακλούν κυρίως την προκατάληψη… την πίστη σ΄ ένα σύστημα που υποστηρίζει και προωθεί τον βιασμό. Έτσι, η ερώτηση «Τι είναι βιασμός;» δεν μπορεί να απαντηθεί παρά μόνο μέσα από το σύστημα αξιών ενός πολιτισμού που ‘μισεί’ τις γυναίκες και ‘επιτρέπει’ τον βιασμό». Η ακρότατη παραβίαση της προσωπικότητας και της ατομικότητας Απόψεις Τρείς είναι οι κυριότερες θεωρητικές απόψεις για τη φύση του βιασμού: 1 Η πρώτη θεωρία, αυτή του «απερίσκεπτου θύματος», υποστηρίζει ότι ο βιασμός προκαλείται πάντοτε από μια γυναίκα «που πάει γυρεύοντας». Για τον βιασμό είναι, λοιπόν, κατά βάση υπεύθυνη η γυναίκα. Αυτή η άποψη αντιπροσωπεύει την τάση που «κατηγορεί το θύμα». 2 Σύμφωνα με τη δεύτερη θεωρία, που επικεντρώνεται στην «ψυχοπαθολογία του βιαστή», ο βιασμός συνιστά πράξη που διαπράττεται από κάποιον ψυχολογικά διαταραγμένο άντρα: η παρέκκλιση αυτού του ανθρώπου «επωμίζεται», εδώ, το έγκλημα που γίνεται. 3 Η «φεμινιστική θεωρία», τέλος, αντιμετωπίζει τους βιαστές ως ένα αναμενόμενο, φυσιολογικό και, επιπλέον, καθιερωμένο προϊόν του πολιτισμού μας εξαιτίας της άνισης και διαφοροποιημένης κοινωνικοποίησης των δυο φύλων. Οι φεμινίστριες δεν θεωρούν σημαντική τη σεξουαλική πλευρά του ζητήματος αντίθετα, κρίνουν τον βιασμό ως μια έκφραση της δύναμης και της κυριαρχίας…

Διαβάστε το »